lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice


Een reactie plaatsen

Kinderpraat

Zoon (terwijl hij in mijn armen in slaap aan het vallen is): “One, two, three, four, five, six, seben, eight, nine, ten. Wat is elf in het Engels, mama?”
Ik: “Eleven.”
Zoon: “En twaalf.”
Ik: “Twelve en dan thirteen, fourteen…” en ik tel verder.
Zoon (verder op het thema taal): “Welke taal spreken ze in de dierenwinkel?”
Ik: “Dat hangt ervan af waar die dierenwinkel is. Hier is dat Nederlands, in Wallonië is dat Frans.”
Zoon: “Ik heb een idee, mama. We kunnen in de dierenwinkel nieuwe hondjes kopen. Dan moeten we wel nieuwe namen bedenken, hé mama?”
Ik: “Ja, liefje, maar hondjes kun je beter niet in een winkel kopen.”
Zoon: “En poezen? Ik wil een lichtoranje poes. Hoe gaan we die noemen?”
Ik: “Dikkie Dik, zoals je knuffelpoes?”
Zoon: “Neen, ik ga er nog eens over nadenken.”
Ik: “Ok. Gaan we nu slapen?”
Zoon: “Ok, dan. Slaapwel, mama.”
Ik: “Slaapwel, liefje.”


Een reactie plaatsen

Backpack (Emily Barr)

backpackDik vier jaar nadat ik mij er niet doorgeworsteld kreeg, besloot ik Backpack van Emily Barr toch nog een kans te geven, al was het maar omdat ik mijn boekenrek aan het leeghalen ben en dit uit de weg wilde.

Wat me de vorige keren niet lukte, ging nu wel: ik heb het boek uitgelezen en eigenlijk nog vrij snel ook. Daarmee is echter ook alles gezegd. Ik snap eigenlijk niet zo goed hoe het boek aan een gemiddelde van 3,45 komt op Goodreads.

Ik gaf het daarna weg via Bookcrossing, maar ofwel geraak ik het aan de straatstenen niet kwijt, ofwel had degene die het boek heeft gevonden geen zin om dat via de site te laten weten (meest waarschijnlijke scenario).

Either way, uit mijn boekenrek is het verdwenen! Er volgt trouwens nog meer. Wie af en toe een boek wil scoren, kan het hier maar beter in de gaten houden. Ik plan een paar give-aways!


Een reactie plaatsen

[The Insiders] Licor 43

045209_07042015_11_siteheaderIk drink niet vaak alcoholhoudende dranken. Niet omdat ik het niet lust, maar wel omdat ik er – ook na amper enkele slokken – vaak een knoert van een migraine aan overhoud, waardoor ik the day after nauwelijks uit mijn ogen zie en maar met moeite iets kan binnenhouden. Toen The Insiders met hun nieuwe campagne voor Licor 43 kwamen, heb ik dus getwijfeld om mij kandidaat te stellen, maar de nieuwsgierigheid won het toch, ook al omdat hier in mei een hoop feestjes op de planning stonden en ik dus wel eens met iets nieuws wilde uitpakken.

Licor 43 is niet nieuw. Alles behalve zelfs. Er hangt zelfs een legende aan vast:

Elke legende heeft een oorsprong… en die van Licor 43 begon bijna 2000 jaar geleden in de oude havenstad Cartagena in het Zuid-Oosten van Spanje – toen nog bekend als ‘Carthago Nova’. Dit was het een belangrijke haven waar specerijen, zilver en olijfolie verhandeld werden naar het hele Romeinse rijk.

De legendarische elixer werd nooit vergeten en begin vorige eeuw vormde deze  elixer met  43 geheime ingrediënten dan ook de inspiratie voor Diego Zamora om Licor Cuarenta y Tres te ontwikkelen!

Het recept is de afgelopen 60 jaar wel steeds verder verfijnd, maar tot op vandaag zouden maar drie mensen uit de familie de 43 ingrediënten en het recept kennen (bron).

Ik had het nog nooit gedronken – hoe kan het ook met mijn beperkte kennis van alcoholhoudende dranken. Ik kon het wel appreciëren, maar vond het te sterk om puur te drinken. Er stak echter een boekje met cocktailrecepten in het pakket van The Insiders en de feestjes die we de afgelopen maand hadden, waren de uitgelezen kans om die te testen. Zelf vond ik dit erg lekker (en poepsimpel): meng een half glas ijsblokjes, 200 ml ijskoude melk en 50 ml Licor 43. Kort roeren en klaar! En heerlijk. Je kunt hier trouwens ook nog sinaasappelsap aan toevoegen. Zelf vond ik de mix met sinaasappelsap dan weer heel gewoontjes (er zijn al zoveel cocktails met sinaasappelsap). Mijn gezelschap was er wel wild van.

Ik kreeg trouwens geen schele koppijn van een glas, wat dus een ferm pluspunt is. Voor het effect van meerdere glazen ben ik niet verantwoordelijk. :-)

Wie trouwens ook eens wil proeven en zich zo’n fles met korting wil aanschaffen, ik heb nog een bon te geef. Stuur een mailtje via het contactformulier en bij meerdere kandidaten zal de onschuldige hand in huis op Vaderdag van lotje-trek doen.


2 reacties

Negen jaar…

Ooit sprong ik in het diepe. Overtuigd. Onzeker. Met een klein hartje.

Dik negen jaar later zou ik mijn toenmalige twijfelende zelf alleen maar keihard willen toeroepen dat het op de bodem van die put zeker niet slechter is dan aan de rand van de afgrond en dat ik er vollen bak voor moet gaan! Ik zou mijn toenmalige zelf willen vertellen dat het allemaal wel goed komt, dat ik snel en onverwachts Lief zou leren kennen, dat ik verliefd zou worden en me oprecht geliefd zou voelen, dat ik negen jaar later weliswaar nog altijd achter een ring zou zitten hengelen (hij stelt de vraag maar niet hé), maar dat ik zonder die ring ook weet dat dit voor altijd is. Ik zou willen vertellen dat we een prachtzoon gaan krijgen, die ons op een laag pitje zet, maar het leven nog een stuk mooier maakt.

Negen jaar lief en leed en we waren het – in tegenstelling tot vorig jaar – niet vergeten.

Hoera voor ons!


1 reactie

De navelstreng

De navelstreng, noemt Lief het en hij bedoelt daarmee de onzichtbare band tussen Zoon en mij, die ervoor zorgt dat Zoon onfeilbaar mijn stemming overneemt. Zelf zou ik het niet zo drastisch stellen, maar er is iets van.

Het is trouwens ook niet dat ik constante mood swings heb. Het is wel zo dat als ik lastig loop, dan Zoon ook, waardoor we elkaar daar wel enigszins in versterken, wat de sfeer op zulke momenten niet echt ten goede komt. Ik weet het doorgaans ook wel van mezelf dat ik wat lastig loop en ik ben er ondertussen wel wat in getraind om mijn PMS-buien te verbergen, maar alle inspanningen ten spijt, onze spons weet het toch te detecteren…

Ik hoop voor Zoon dat dat sponsgehalte afneemt met het opgroeien. Ik ben namelijk zelf ook zo’n spons en daar is eigenlijk niet veel plezants aan…


6 reacties

Vier!

Ondertussen was Zoon jarig. Vier jaar, werd hij. Dit was de eerste verjaardag waar hij zo bewust naartoe leefde, naar aftelde en van genoten heeft. Een dijk van een cliché, maar als Zoon geniet, dan geniet mama dubbel. Fier was ik, op mijn kabouter, die ongelooflijk snel ongelooflijk groot wordt.

Zelf merkte ik ‘s avonds dat ik de bevalling ondertussen heb verteerd. Ik heb op Zoons verjaardag wel aan het verloop van die bewuste dag (en de twee dagen ervoor) gedacht, maar het voelde minder zuur en rauw, mijn maag raakte er niet van in de knoop. Ik dacht vooral aan dat bundeltje baby dat ik op mijn borst kreeg gelegd, aan dat eerste uur, met ons drietjes, en aan hoe blij ik ben dat hij er is. Ik kan mij – om met nog meer clichés te gooien – echt geen leven meer zonder hem voorstellen.

Al vier jaar, jong!

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.