lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice


2 reacties

Nine months up, nine months down 

Ondertussen schuifelt hier in huis, langs alles waar ze zich aan kan optrekken, een negenmaander rond. En naar het schijnt zou ik er ondertussen moeten in geslaagd zijn om mijn zwangerschapskilo’s kwijt te spelen. 

Ik besloot dus afgelopen weekend om eens te testen of ik weer in mijn jeans paste. De weegschaal liet ik nog links. Ik geef nog borstvoeding en diëten is dus niet aan de orde. 

Groot was mijn verbazing toen die bleek te passen. Blij als een kind ging ik die even bij de wederhelft showen, die blij was omdat ik blij was (hij ligt daar nu niet bepaald van wakker). 

Zegt zoonlief (5j 7m): ‘Mama, je ziet er gek uit. Precies als een jongen.’ 


3 reacties

Scherven brengen geluk 🍀 

Als scherven geluk brengen, dan heb ik vandaag, toen ik de pot mayonaise op de grond keilde, voor een flinke dosis geluk gezorgd. 

Het opkuiswerk was iets minder plezant – azo een plakboel -, maar hé, elk voordeel heb zijn nadeel. Of nee, dat was omgekeerd zeker? 

Dat Lief zich sneed tijdens het opruimen, was precies ook niet ingecalculeerd. En dat ik onze achtmaander niet meer in de keuken durf te laten rondkruipen, is ook niet zo praktisch. 

Maar toch, de keuken werd nog nooit zo grondig gestofzuigd, en al zeker nooit drie keer achter elkaar gedweild. En nog ben ik er niet gerust in. 

Ik denk dat ik morgenochtend nog eens ga stofzuigen… 


1 reactie

Wintertijd

Ik legde gisteren aan onze vijfjarige uit wat wintertijd is en zei dat hij vannacht een uurtje langer mocht slapen. Aangezien we hem trouwens al heel de week moeten wakker maken ’s morgens kwam dat wel goed, dacht ik. 

In plaats daarvan sliep hij echter een uur minder en stond hij om 5.30u (wintertijd) aan ons bed…

Lief stond dus maar op; ik had geluk en mocht blijven liggen. Er lag namelijk een zieke baby op mij te slapen… 🤒


3 reacties

Manic Monday

Eerste werkdag in dik vijf maanden en wat speelt op de radio tijdens de zeven minuten durende rit? Jawel, bovengenoemde song.

En ik bedenk dat we weer vertrokken zijn, business as usual, en dat het jammer is dat er een eind kwam aan wat eerst eindeloos leek, maar dat het mooi geweest is.

Zo mooi…


3 reacties

Mom brain

mom brainIk wou hier over het schoolvoorbeeld van een Mom Brain komen schrijven, maar geloof me of niet: ik ben gewoon glad vergeten wat ik eigenlijk wou schrijven!

O well, vergeten wat ik oorspronkelijk vergeten was. Een beter voorbeeld is er niet, me dunkt.

(Komt dat eigenlijk ooit weer helemaal goed?)


4 reacties

Subtiel

Ik ging een cadeautje halen voor mijn schoonzus in een winkeltje met beautyproducten. Zoals dat vaak gaat in dat soort winkels, kreeg ik na het afrekenen ”een paar staaltjes”. De antirimpelcrème verdween zonder uitleg in de zak. De nadruk legde de extreem jonge winkelbediende op dat andere staaltje: ”een crème tegen wallen en donkere kringen onder de ogen,” zo zei ze.

Zou ze daar iets mee willen zeggen hebben?