lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Dreiging

Een reactie plaatsen

Er zijn zo van die dagen waarop je de hele dag een soort dreiging voelt. Je vraagt je af waar dat gevoel vandaan komt, maar je kunt er je vinger niet op leggen. De donkere wolken pakken boven je samen en maken je somber, maar er komt niets… tot opeens de hemel toch naar beneden komt en je het gevoel hebt dat je de hele dag onbewust en instinctief daarop zat te wachten.

Gisteren was zo’n dag.

Ik zou het hier allemaal uit de doeken kunnen doen en misschien zou dat een gevoel van opluchting geven, maar ik denk het eerlijk gezegd niet. In plaats daarvan ben ik gisteravond gaan lopen. Aan een behoorlijk tempo, want er zat behoorlijk wat woede in mijn lijf. Een douche van wel een half uur later, in een poging dat vieze gevoel van mij af te spoelen, was het buiten pikdonker, maar was mijn hoofd helder: hij – as in die fameuze ex – is het allemaal niet waard!

De cirkel is rond. Ik weet nu met zekerheid wat ik de hele tijd al heb vermoed en eigenlijk altijd al wist. De impact is echter veel minder groot dan ik had gedacht. De gedachtemolen kwam aanvankelijk weer op gang tot ik er haast misselijk van werd en ik was vooral verschrikkelijk kwaad op mezelf omdat ik mijn instincten heb genegeerd, omdat vriendschappen verloren gingen door zijn toedoen, maar toen daagde het mij: waarom zou ik over het verleden talmen als de toekomst er zo veelbelovend uitziet?

Dat is wat telt, toch?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s