lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Duizend schitterende zonnen

Een reactie plaatsen

Korte inhoud (de achterflap):Duizend schitterende Zonnen

De ongeschoolde Mariam is vijftien wanneer ze wordt uitgehuwelijkt aan de dertig jaar oudere schoenverkoper Rasheed in Kabul. Jaren later moet zij de beeldschone en slimme Laila naast zich dulden, die door Rasheed na een raketaanval uit het puin is gered. Rasheed neemt Laila in huis in de hoop dat zij hem de zoon zal schenken die Mariam hem niet kan geven. In eerste instantie overheersen tussen de twee vrouwen gevoelens van achterdocht en jaloezie, maar door de tirannieke houding van Rasheed ontstaat er langzamerhand een innige vriendschap. Samen zetten Mariam en Laila alles op alles om te overleven in de eindeloze oorlog van Afghanistan, die voor hen ook binnenshuis woedt.

De auteur (bron):

Zijn vader was werkzaam bij het Afghaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken, zijn moeder was een lerares op een middelbare school voor meisjes in Kaboel. In 1970 zond het ministerie de familie uit naar Parijs, waar zijn vader voor de Afghaanse ambassade ging werken. In 1978 vond er een bloedige staatsgreep plaats in het thuisland, waarbij de communisten aan de macht kwamen. Hierop besloot vader Hosseini om niet meer terug te keren naar Afghanistan, maar om politiek asiel aan te vragen in de Verenigde Staten. Rond 1980 vestigde de familie zich in San José, Californië. Omdat ze met weinig middelen de oversteek gemaakt hadden, leefden ze een korte periode in de bijstand.

Khaled Hosseini behaalde zijn middelbare school diploma in 1984 en ging studeren aan de universiteit van Santa Clara, waar hij vier jaar later zijn bachelor biologie behaalde. In 1989 ging hij geneeskunde studeren aan de universiteit van San Diego, waar hij zijn titel als Doctor of Medicine verdiende. Hij voltooide zijn opleiding tot internist bij het Cedars-Sinai Medisch Centrum in Los Angeles in 1996.

Mijn mening:

Nadat De Vliegeraar, het eerste boek van Khaled Hosseini, mij zo bevallen was (zie alhier), besloot ik mij maar meteen op zijn recentste boek te smijten. En ook dit keer werd ik niet teleurgesteld. Ik geef toe dat het iets langer duurde voor het boek beet en dat ik het begin van deel twee ietsje minder vond (de verandering van het vertelperspectief kwam er iets te laat, vond ik).

Dat ik het boek echter verder hélemaal niet slecht vond – en zelfs verslavend -, bewijst het feit dat ik het op nog geen twee dagen heb uitgelezen. Dat moet geleden zijn van de Harry Potter-saga, geloof ik. Het lot van Laila en Mariam grijpt je zodanig aan en de weinig verhullende omschrijvingen gaan door merg en been.

Ik lust nog wel wat van deze schrijver!

Openingszin:

Mariam was vijf jaar oud toen ze voor het eerst het woord harami hoorde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s