lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Soms

10 reacties

Soms, zo heel soms, heb ik het een beetje gehad met die hele rugtoestand.

Dan heb ik geen zin meer om positief te denken en de moed erin te houden. Dan wil ik ook eens mijn hoofd laten hangen en opstandig zijn, omdat mijn lijf mij zo hard in de steek laat. Dan wil ik eerlijk (kunnen) antwoorden dat ik pijn heb. Dan wil ik schreeuwen dat dit niet normaal is, maar dat ik het langzaam zo begin te beschouwen en dat ik dat niet wil!

Soms.

Daarna bijt ik mij er weer in vast, kijk ik weer vooruit en blijf ik geloven dat het gewoon zijn tijd nodig heeft en wel zal beteren…

10 thoughts on “Soms

  1. schreeuw jij maar eens héél luid !

  2. groot gelijk! Je kan maar zien dat we het tot hier kunnen horen (als het maar oplucht)

  3. Je kan niet altijd sterk en moedig blijven he! We zijn geen supermensen! Schreeuw maar eens goed en ik wil altijd wel mee komen schreeuwen als het moet!

    Veel sterkte dus en ook veel succes met je nieuwe uitdagingen!

  4. Een te groot gat in de lucht gesprongen omwille van Keane?
    Nee, da’s een flauwe (maar kon het me niet laten). Logisch dat je toch eens wilt roepen. Ik loop al ambetant omdat ik me niet goed voel momenteel, en da’s van voorbijgaande aard. Kan me lichtjes inbeelden wat het moet zijn als je al zolang met pijn geconfronteerd wordt. Dus schreeuw maar…

  5. Ja, dat begrijp ik. Ik zou niet graag in jouw plaats zijn, eerlijk gezegd. Ik hoop dat het toch snel wat beter kan gaan. En ondertussen moogt ge hier wat zagen, wij gaan met veel geduld luisteren. Lezen eigenlijk.

  6. Maar Zita toch, wees maar zeker dat niet velen het je zouden nadoen. Jij hebt het recht om eerlijk te zeggen hoe je je voelt en ik hoop van harte dat het oplucht om alles er eens lekker uit te schreeuwen.

  7. Zolang het bij soms blijft.😉
    Knuffel.
    En een begrijpende en instemmende ja-knik.

  8. Een blog is daar ideaal voor…schreeuw maar eens lekker door!

  9. Ook van mij krijg je de toestemming om heel hard te schreeuwen.😉 Ik bewonder je om de manier waarmee je met je rugproblemen omgaat. Het moet enorm lastig zijn om te leven met dergelijke lichamelijke klachten. Iedereen mag eens schreeuwen wanneer het tegenzit dus jij mag dat nog net dat ietsje meer en luider.🙂

  10. sterkte,meid
    en bedankt voor jouw lieve comment op mijn laatste stukje.
    groetjes
    Peggy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s