lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Jakkes

Een reactie plaatsen

Het was zondagnamiddag, zo ergens rond 16u. We waren bij mijn ouders op bezoek en zaten rond de keukentafel te kaarten. De bel ging en La Mama stond recht. Toen ze de deur echter opendeed, bleek daar niemand te staan. Er stond wel iets.

Er stond een plastic zak voor de nieuwe voordeur. Een plastic zak van de Krëfel. La Mama nam die verwonderd op, bedacht dat de persoon die de zak aan de deur was komen zetten wel heel weinig geduld bleek te hebben. Ze keek erin en stelde ontzet vast dat erin geplast was. In de zak zat nog warme, dampende urine. Pas toen drong het tot haar door dat ze gelach had gehoord…

Braaf kind dat ik was, heb ik er nooit aan meegedaan, maar “in mijnen tijd” was belletje-trek al heel erg spannend. Tegenwoordig is zelfs dat voor watjes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s