lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Stil

Een reactie plaatsen

Ik moest omrijden. Dwars over de weg stond een brandweerauto met iemand naast die driftiger dan nodig gebaarde dat ik het landweggetje in moest. Nu mag ik hier wel al twee jaar wonen, ik had niet het minste idee waar ik zou uitkomen en ik had een afspraak waar ik op tijd moest zijn. Terwijl ik tussen de weiden en velden hobbelde, vroeg ik mij af wat er gebeurd kon zijn. Het zag er ernstig uit…

Toen ik anderhalf uur later opnieuw richting huis sjeesde, kon en mocht ik weer door. Nergens kon ik iets zien wat een aanwijzing kon zijn voor de versperring van daarvoor. Terwijl ik aan de lopende band werd voorbijgestoken, bedacht ik nog dat dit toch écht wel een gevaarlijke weg was en dat ze hier voor mijn part om de 100m een flitspaal mochten zetten. En dat auto’s moordwapens zijn, maar dat niemand daar nog bij schijnt stil te staan…

En toen ontdekte ik ineens waarom ik had moeten omrijden. Op De Standaard Online. En meteen wist ik ook waarom er hier in ’t dorp zo’n trieste sfeer hing. En waarom er huilende meisjes op straat liepen.

En ik werd stil en alles werd opeens weer zo relatief…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s