lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Kopzorgen

Een reactie plaatsen

Ons team werd vandaag uitgedund. Twee mensen kregen hun C4 en werden vriendelijk bedankt voor bewezen diensten. Twee goede krachten. Twee harde werkers. Hoewel zij het team het laatst vervoegden, lijkt het mij zo vreselijk oneerlijk. Er werken namelijk een paar rotte appels bij ons die dagelijks amper molshopen verzetten, maar daarover spreken alsof ze eigenhandig de Mount Everest hebben verplaatst en dat werkt een klein beetje op mijn zenuwen.

De crisis heeft bij ons dus ook toegeslagen. Het was te verwachten. Ik werk nu eenmaal in een crisisgevoelige sector. Een zeer crisisgevoelige sector. Er is nochtans genoeg werk, aangezien onze afdeling de belangrijkste schakel in het proces is. Als wij niets doen, is er niets waarop de rest van Het Bedrijf kan voortbouwen. Er was al te veel werk en twee krachten armer wordt het helemaal dramatisch. Het was beter geweest als ze de twee molshoopverzettende collega’s vervangen hadden door de interims, maar Het Kader weet het ongetwijfeld wel beter. De Baas vraagt nu dus nog grotere flexibiliteit van ons, terwijl hijzelf zich steeds strenger opstelt (aan een verlofdag gaat op onze dienst -ironie o ironie, ik werk in de vrijetijdssector- steevast een helse strijd vooraf).

Hoewel ik een vast contract heb – niet dat dat in deze tijden nog zo gigantisch veel betekent-, is het ook voor mij persoonlijk een beetje crisis. Ik kreeg vorige week tot vier keer toe van mijn leidinggevende de vraag wanneer ik weer fulltime beschikbaar ben. En ik zou natuurlijk niets liever dan weer fulltime werken, maar weet niet of dat nu al zo’n goeie beslissing is. Ergens voel ik toch de lichte dwang waarmee de vraag werd gesteld… En ik wil mijn werk natuurlijk niet kwijt: ik doe het eigenlijk wel graag, ik heb leuke collega’s (rotte appels heb je overal) én het lijkt mij moeilijk om vanuit mijn huidige toestand ander werk te zoeken.

Mijn werkgever probeert het allemaal nog wat verbloemd voor te stellen en meent dat het hierbij niet om zogenaamde naakte ontslagen gaat. Verder zegt hij dat het op onze dienst bij die twee ontslagen zal blijven, al vermeldt hij in dezelfde zin ook wel dat ze op 15 februari opnieuw gaan evalueren. Ik denk bijgevolg niet dat de rust al is teruggekeerd in de buik van Het Bedrijf.

Ik hou in ieder geval ogen en oren keihard open.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s