lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Beetje kwaad

11 reacties

De specialist gaf zijn akkoord. Van de adviserend geneesheer van de mutualiteiten mocht ik het proberen en zouden we wel zien hoe ’t liep. Mijn chef zag het uiteraard ook heel hard zitten, maar om op mijn werk weer fulltime te mógen werken, moest ik eerst langs bij de arbeidsgeneesheer die eigenlijk een vrouw is. Alleen als zij haar toestemming gaf, mocht ik weer fulltime mijn plaatsje op het werk innemen.

Omdat ik ondertussen bijna twee jaar werk waar ik werk maar nog geen medisch onderzoek had gehad (wat voor iedere werknemer om de vijf jaar verplicht is), besloot ze mij ineens de hele rimram te laten doorlopen: potje plassen, oog- en oortest, meten en wegen.

Bij dat laatste had mevrouw den dokteur commentaar: mijn gewicht zou maar net goed zijn. Ik had het gevoel zo’n beetje uit mijn vel te knappen van verontwaardiging.

Ter info: ik weeg te veel (vind ík), maar ben ondertussen bijna vijf kilogram afgevallen (enorm traag en ’t kost me behoorlijk wat moeite). Ik heb ondertussen dus weer een normaal bmi, al ben ik nog steeds een dikkop (hamsterwangen blijken hardnekkig). Echter: zou niet iedereen die minder beweeglijk is om de een of andere reden en die doses cortisone en andere troep in zijn lijf gepompt krijgt, enigszins bijkomen? De ene mens is daar overigens al gevoeliger aan dan de andere en ik blijk daar nu eenmaal heel gevoelig voor te zijn.

Ik wees haar dan ook beleefd op het feit dat er nog steeds cortisone en andere brol in mijn lijf huist en dat ik de door haar aangeraden sport niet kon uitoefenen door mijn rug (waarvoor ik n.b. bij haar zat), maar dat ik aan mijn gewicht aan het werken was. Toen leek haar frank euro te vallen en wist ze ineens weer waaróm ik daar zat. Ik mag dus weer aan het werk!

En hoewel ik héél content ben dat ik EIN-DE-LIJK weer fulltime mag werken, hou ik aan dit bezoekje een dubbel gevoel over. Ik zei ooit dat ik niemand dit hele gedoe toewenste, maar voor sommige mensen maak ik graag ’n uitzondering. Wat inlevingsvermogen zou hen precies niet slecht staan…

11 thoughts on “Beetje kwaad

  1. Volgens mij zijn alle arbeidsgeneesheren zo ongeïnteresseerd.. ‘k Had er ooit eens ene, die terwijl hij uit het raam keek kon zeggen, dat ik helemaal genezen was ?!? Je moet het maar kunnen.. toch?🙂

  2. Chapeau, ze, dat je ondanks de cortisone toch een goede bmi hebt!

    Dat had die geneesheer mogen opmerken!

  3. Jippie dan mag je terug full time aan ’t werk! Héél véél succes!!

  4. Je bent alleszins terecht een ‘beetje kwaad’. Ondanks de cortisone een normale bmi en bijna 5 kilo’s kwijt: chapeau!!

  5. Heel veel succes bij je nieuwe start, en tja arbeidsgeneesheren…ze weten niet beter😉

  6. Ik heb ook eens een post geschreven over mijn medisch onderzoek. En arbeidsgeneesheer word je niet als je het talent hebt om specialist of huisarts te worden, om nog maar te zwijgen van het examen Emotionele intelligentie dat aan die baan vooraf gaat: wie te hoog scoort, komt niet in aanmerking voor de job!

  7. Arbeidsgeneesheren, nog nooit van een goede gehoord. Zijn blijkbaar altijd gefrustreerd en compleet incompetent… Gelukkig was het toch goed nieuws he, en mag je eindelijk weer aan de slag. Toch wreed als een mens blij moet zijn om te mógen werken he;-)

  8. Hoera dat je weer aan het werk kan! Veel succes! En hopelijk is de arbeidsgeneesheer niet de enige arts die je vijf jaar niet hoeft te zien!

  9. Voor arbeidsgeneesheer moet je precies een beetje een ambetante mens zijn, zeker? Maar ja, denk dat zij veel hardnekkige niet-willen-werkers ook op bezoek krijgen. Maar het was niet tactvol van haar!

  10. ’t zijn precies allemààl speciallekes. Ik had er ooit ene die er in slaagde om mijn rechterbeen terwijl ik neerlag, in één ruk naar boven te brengen, waarbij ik het uitschreeuwde van de pijn. Haar reactie: ‘ach, dat doet dus nog steeds pijn.’
    Mijne specialist sprong bijna uit haar vél toen ik haar dat vertelde. Blijkbaar had ze ’t zo nog véél erger kunnen maken dan het al was, en mocht ik van geluk spreken dat ik achteraf nog van haar onderzoekstafel was kunnen krawietelen.

  11. sommige mensen zou ge eigenlijk stillekes ‘nen toek’ willen geven e!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s