lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

De eenzaamheid van de priemgetallen

1 reactie

De eenzaamheid van de priemgetallenKorte inhoud (achterflap):

De zevenjarige Alice moet van haar vader elke dag naar de skiles. Op een mistige ochtend zondert zij zich af van haar skiklasje, komt ten val en ondervindt daar de rest van haar leven de gevolgen van.

Mattia is hyperintelligent en schaamt zich voor zijn zwakbegaafde tweelingzusje Michela. Als de tweeling op weg is naar een verjaardsagspartijtje laat Mattia Michela achter op een bank in het park met de opdracht dat ze daar op hem moet wachten. Als hij terugkomt, is zijn zusje verdwenen.

Op de middelbare school kruisen de levens van Alice en Mattia elkaar en er ontstaat een uitzonderlijke vriendschap. Ze voelen zich vanaf de dag van hun ontmoeting verbonden, maar merken al snel hoe moeilijk het is om wezenlijk contact met elkaar te krijgen.

De auteur (achterflap):

Paolo Giordano (Turijn, 1982) is natuurkundige en werkt momenteel aan zijn promotie. De eenzaamheid van de priemgetallen is zijn debuutroman, die sinds zijn verschijnen onafgebroken in de Italiaanse bestsellerlijsten staat. De filmrechten zijn verkocht aan producent Mario Gianani, en vorig jaar kreeg het boek de Premio Strega toegekend, waarmee Giordano de jongste winnaar ooit is van de belangrijkste literaire prijs in Italië.

Openingszin(nen):

Alice Della Rocca haatte de skilessen. Ze haatte de wekker die ook in de kerstvakantie om half acht ’s morgens afging en haar vader die haar tijdens het ontbijt aanstaarde en onder tafel zenuwachtig met zijn been op en neer wipte, alsof hij wilde zeggen vooruit, schiet op. Ze haatte de wollen maillot die in haar dijen prikte, de skiwanten waarin haar vingers niet kon bewegen, de helm die haar wangen platdrukte en het gespje dat in haar kaak stak, en dan die skischoenen die altijd te strak zaten en waarmee ze liep als een gorilla.

Mijn mening:

Een aanrader. Punt.

De commentaren die ik er overal over hoorde, als zou dit hét boek van het jaar zijn, vind ik er persoonlijk echter over. Ja, ik vond het vlot lezen. Ja, ik was gebeten om verder te lezen (het was lang geleden dat ik ’n boek zo rap uit had). Ja, het verhaal zat goed in elkaar en de verhaallijnen vloeiden in elkaar over. Ik miste echter iets (al kan ik er mijn vinger niet op leggen). Het verhaal raakte me diep, maar net niet tot in mijn ziel.

Omdat ik (helaas) geen Italiaans kan, was ik genoodzaakt de vertaalde versie te lezen en ik heb mij (driewerf helaas) geërgerd. Misschien ben ik te kritisch, misschien ben ik te perfectionistisch, maar ik kan er nu eenmaal niet aan doen dat er vanbinnen iets wringt als ik kromme zinnen lees (geen/verkeerde leestekens, ontbrekende woorden).

Maar toch: een goed boek!

One thought on “De eenzaamheid van de priemgetallen

  1. Pingback: Het boek is (zoals gewoonlijk) beter dan de film! | lentebloem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s