lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Wildebras

Een reactie plaatsen

Vóór Wildebras besloot van de vensterbank te duikelen, was ons al opgevallen dat er een en ander niet in zijn haak was: hij was niet zijn vrolijke, jachtige zelf, hij sliep veel, was futloos, schrokte alles wat hij vond en eetbaar achtte (tot zelfs vermolmde bloemkool op de mesthoop) naar binnen om het dan een half uur later weer over te geven, vermagerde zienderogen tot je alleen nog botten en beenderen voelde als je hem oppakte, zijn vacht was dof, hij dronk en plaste enorm veel enz.

We waren al van plan om met hem naar de dierenarts te trekken die week, maar zijn val versnelde een en ander. De dierenarts bevestigde dat Wildebras inderdaad flink was afgevallen, maar daar kon ze, door zijn val, nu weinig aan doen. Er waren een aantal pistes, maar daarvoor moest ze bloed afnemen en dat moest via een poot. Aangezien hij door de val al genoeg stress had en behoorlijk agressief naar de dierenarts was, was ’t niet het goeie moment. Eerst de poot.

Een van die pistes was suikerziekte, wat mij al direct enig opzoekwerk deed verrichten om vervolgens een week op eieren te zitten. Suikerziekte is op zich geen dodelijke ziekte, maar vergt enorm veel van kat en baasje. Voor mijn beestjes alles (niet-dierenliefhebbers hoeven zich hier geen vragen bij te stellen, want begrijpen dat allicht toch niet), maar ik had het er moeilijk mee. Hoe zou losbol Wildebras daarop reageren?!

En hoe moesten we dat georganiseerd krijgen? Onze haarbollen zouden zich op werkdagen alleen moeten vermaken en niet meer samen kunnen spelen. Suikerzieke katten hebben namelijk exact dezelfde hoeveelheid aangepast voer nodig op steeds dezelfde tijdstippen. Daarnaast hebben suikerzieke katten om de 12u een insuline-injectie nodig, wat ook moeilijk werd: wij zijn op werkdagen allebei vaak langer dan 12u van huis.

Soit, om een lang verhaal kort te maken: donderdag ging Wildebras een dagje op logement bij de dierenarts. Tegen ’s avonds wisten we al dat hij geen suikerziekte had, noch leucose of kattenaids. Gisteren om de rest van de resultaten geweest en daaruit blijkt dat hij een verminderde nierfunctie heeft. Bovendien blijkt uit zijn bloed dat hij er ook een infectie op heeft. Dus: twee weken antibiotica tegen de infectie (jeuj again) en daarna enkele maanden op speciaal voer om te zien of het om een tijdelijke aandoening (vanwege de infectie) dan wel om een blijvende afwijking gaat.

Geen idee hoe we dat praktisch gaan regelen: dat voer is niet geschikt voor Pluis en Pluis’ voer is niet goed voor Wildebras. Daar gaan we dus nog even over moeten brainstormen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s