lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Zwijgen

1 reactie

In onze vriendenkring is een ware babyboom aan de gang. Sommige vriendinnen zijn zwanger van hun eerste, andere hebben ondertussen een tweede of zelfs derde bun in the oven en nóg andere hebben ondertussen zelfs hun volledige kinderwens vervuld en hebben hun volledig gerealiseerde kinderwens al helemaal rondkruipen en -lopen en spreken zelfs al over sterilisaties en toestanden. Er wordt onder de vrouwen dus nogal wat over koters en hun stoten verteld. Nu heb ik altijd wel een zekere interesse gehad in babyverhalen, maar het moest allemaal niet te lang duren. Als je als enige kinderloze vrouw tussen een hoop mama’s zit, ben je op dat vlak namelijk nogal snel uitverteld en zit je er voor de rest maar voor spek en bonen bij. Lekkende borsten, vergelijkende onderzoeken van luiers en pampers, borstvoedingsverhalen enz. Allemaal erg interessant, maar iets minder als je zelf geen ervaringen in de groep kunt gooien.  Tegenwoordig kan het echter niet genoeg daarover gaan; ik kan maar bijleren tegen dat het hier zover is, nietwaar. Al mag ik nu ook weer niet te gretig luisteren, want dan zou wel eens te duidelijk kunnen zijn dat er plannen in uitvoering zijn.

Een ander deel van mijn kennissenkring is een pak jonger en totaal niet met kinderen bezig. Je krijgt namelijk een dikke buik van een baby (echt gehoord). Zij hebben het vooral over wie ze dat weekend eens gaan binnendoen, hun eigen domme stoten en de nonchalance in het nemen van de pil. Daar kan ik niet over meespreken (heb ik trouwens ook nooit gekund noch gewild, maar dit terzijde). Toen een collega die tot dat selecte groepje behoort, me vroeg hoe ik er dan in slaag mijn pil niet te vergeten, antwoordde ik toch wel niet in in de verleden tijd zeker?! “Ik nam die altijd blablabla.” Of hoe snel een mens zich kan verspreken… Gelukkig is zij veel te hard met zichzelf bezig om überhaupt te beseffen wat ik eigenlijk had gezegd. Ik had dat bij de mama-groep alvast niet moeten proberen!

Om maar te zeggen: het is moeilijk om te zwijgen en te doen alsof er niets aan de hand is!

One thought on “Zwijgen

  1. Ja amai. Ik had daar helemaal nog niet bij stil gestaan dat je je zo kan verspreken🙂. Daar zal ik aan denken voor later.
    Nog veel succes hé!
    An

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s