lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Kleine bedenking

4 reacties

En net op het moment dat je eigenlijk van alles voelt en denkt en hoopt en van alles zou willen vragen aan en bespreken met de ervaren vrouwen uit je omgeving (zijnde (schoon)moeder, beste vriendin), beslissen we met zijn allen dat het beter is de eerste drie maanden van een (eventuele) zwangerschap doodleuk te zwijgen. Het zou namelijk maar eens fout moeten lopen in die drie maanden (wat regelmatig gebeurt), dan is iedereen voor niets euforisch geweest. En dan mag je drieduizend keer vertellen dat er dan toch geen baby (meer) is.

En dus blijven we onzeker en blijven we met onze vragen zitten… En blijven we vooral alleen verdrietig als de test of het verdict negatief is, wat eigenlijk wel jammer is. Net dan zou je hun adviezen en troost namelijk kunnen gebruiken.

Ik voel dus van alles (pijn en steken en krampen, ik word er ’s nachts zelfs wakker van) en ik hoop en denk van alles, maar misschien maak ik mezelf ook wel van alles wijs.

Dat wachten zo lang kan duren!

4 thoughts on “Kleine bedenking

  1. Ik vind dat zever, dat verzwijgen. Oké, dat je het niet aan al je collega’s en vage kennissen vertelt, is normaal. Maar beste vrienden en familie hebben het bij ons altijd heel snel geweten. Want stel dat het dan toch verkeerd gaat tijdens de eerste 3 maanden, dan heb je tenminste iemand om je verdriet mee te delen. Een schouder om op uit te huilen.
    Trouwens, het kan op 6 maanden of 9 maanden ook nog verkeerd gaan, hé. En dat is nog veel erger! Moet je het dan helemaal nooit vertellen?

    Ik heb het altijd fijn gevonden dat ik tijdens die eerste, onzekere weken bij iemand terecht kon met mijn vreugde, vragen en zorgen.

  2. Ik zou zeggen zet je vragen en twijfels hier dan maar op..
    Zo kan er je toch iemand antwoorden over wat ze toen voelde net voor die positieve test..

    Ik weet nu 4 dagen officieel via een bloedtest dat ik zwanger ben en niemand wist ervan dat we voor een beebje gingen..

    Ik voelde veel, aar dat voelde ik elke maand ook wel.. Krampjes en buikpijn en pijnlijke tepels..

    Het enige verschil was dat ik krampen in mijn kuiten kreeg, onrustige benen ’s nachts waar ik wakker van werd en het gevoel had van overgeven maar toch niet moeten..
    Ga er gewoon van uit da de test negatief is.. Dan is de verwondering eens zo hard als ze toch positief blijkt te zijn…
    Ik wens je superveel succes! Want wachten kan lang duren…

  3. Ik deelde alles ook met een paar hele goede vriendinnen en ik had dat wel nodig om er met een vrouw over te kunnen praten. Het rottige aan die eerste weken zwanger zijn is dat het constant lijkt alsof je je regels gaat hebben. Er is niet echt veel verschil. Pijnlijk borsten, en heel moe zijn is wel meestal een snel teken aan de wand…
    Maar ik begrijp je verwarring maar al te goed (kijk maar op: http://maanmama.wordpress.com/2010/05/02/bezigheidstherapie/)
    Ik hoop in ieder geval heel hard met je mee!!

  4. Ik had echt helemaal niets van symptomen, dus het kan allemaal zo anders verlopen… En dan ga je je ook weer zorgen maken, want “iedereen voelt iets”, er wordt gezegd “hoe misselijker, hoe beter”… Echt, er bestaan zoveel praatjes. Ook voorzichtig zijn met fora en dergelijke, want vrouwen jutten mekaar graag op 😉

    En van dat zwijgen: ik ben het wel eens met Nike. Ik vond het niet zo erg dat mensen dichtbij het eerder wisten, want die kunnen dan ook meeleven als het mis gaat. Hier waren het gelukkig geen roddeltantes, dus dat is allemaal mooi in besloten kring gebleven tot we zelf klaar waren om het te vertellen. Ik heb er voor gekozen om dat na de 12 weken echo, de nekplooimeting en de trippletest te doen. Het blijft een beetje een willekeurige grens (al zakt de kans op een miskraam dan wel stevig), maar toen had ik lang genoeg gezwegen vond ik :p

    En zoals Fieke zegt: wachten kan lang duren, hou er toch rekening mee dat het best even kan duren eer het lukt en dat daar niets abnormaals aan is. In het begin was ik ook steeds redelijk teleurgesteld, tot ik dat los heb gelaten. Uiteindelijk was het na 4-5 maanden prijs, en dat is eigenlijk best heel snel, dat beseffen we ook.

    Succes!
    En oja, anonieme blogs zoals deze zijn natuurlijk ideaal om die vragen allemaal kwijt te kunnen hé 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s