lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Flitsen en flarden

1 reactie

  • Ik ben morgen, volgens de berekeningen van de huisarts, zes weken zwanger, hoewel ik technisch gezien eigenlijk nog maar vier weken zwanger ben. Eigenlijk is een vrouw geen 40 weken, maar ‘slechts’ 38 weken zwanger. Je weet het of je weet het niet (ik wist dit voor we hieraan begonnen trouwens niet), maar daar worden de twee weken die aan je eisprong vooraf gaan bijgeteld. Door mijn langere cyclus gingen daar bij mij geen twee weken, maar wel 2,5 weken aan vooraf. Ben ik dan nu 6,5 weken zwanger? Niet dus, of hoe logisch het allemaal eigenlijk is (of net niet).
  • De eerste zwangerschapsweken vind ik precies toch niet zo vreselijk leuk. We hebben er lang op moeten wachten, maar toen het eenmaal mocht, ging het allemaal snel. Erg snel. En nu ben ik bang dat het geluk misschien nog zal keren. Ik schuw de statistieken, waar mijn huisarts, voor de rest heel capabel en vriendelijk en al, mij mee om de oren slaat. Volgens hem vindt 60% van de miskramen plaats voor een vrouw ooit wist dat ze zwanger was. De overige 40% gebeurt daarna, met nog een piek voor de 6 weken. Rond 12 weken is het grootste gevaar geweken. Die 6-wekengrens zijn we nu bijna voorbij, maar ik wil de zes weken daarna en de rest van mijn zwangerschap eigenlijk liever niet aan miskramen denken. *steekt haar kop in ’t zand en wil er hem pas over ’n maand of acht weer uithalen*
  • Onze rijstkorrel, die volgens de nieuwsbrieven die ik ontvang ondertussen eigenlijk meer op een zeepaardje lijkt, maakt mij helemaal emotioneel en blèterig en al. ’n Paar dagen geleden stond ik in DreamLand, omdat ik daar nu toevallig ook echt moest zijn en ik zag daar zo’n vreselijk klein pakje hangen, maatje 46, waardoor er ineens iets in mijn oog zat. In alletwee mijn ogen zelfs, waardoor die begonnen te tranen en Lief mij ietwat meewarig aankeek. De wetenschap dat in mij een kindje groeit, brengt mij helemaal van de wijs.
  • Tot nu toe hebben we het goede nieuws nog grotendeels kunnen verzwijgen, maar dat is moeilijk jong! Eigenlijk zou ik het het liefst aan iedereen die mij lief is vertellen. Tot nu toe kon ik niet zwijgen tegen een bevriend koppel en een vriend. De rest zal nog even moeten wachten, al zal vooral ikzelf het moeilijk hebben met dat wachten aangezien zij uiteraard nog van niets weten.
  • Ik ben nog steeds niet tuk op naalden, zelfs niet als ’t voor ’t goede doel is (bloedtest) en mijn aders zijn nog steeds heel erg fijn en moeilijk te prikken. Ik loop nu met een arm rond die bont en blauw uitslaat, en dus ga ik de komende weken wellicht enkel t-shirts met lange mouwen uit de kast halen. We willen tenslotte nog niet te veel vragen krijgen, wegens dat ik heel slecht kan liegen en al.
  • Vorige donderdag was mijn hcg 528. Gisteren was ze meer dan 6000 of 9000, hoeveel precies wist de huisarts niet meer, wegens dat er iets fout liep met de communicatie tussen hem en het labo. Hoeveel ’t precies was, maakte volgens hem ook niet echt uit. De stijging was alvast heel positief en hij raadde mij aan ineens al ’n afspraak te maken bij de gynaecoloog, wat ik uiteraard prompt deed. Op 24 september gaan we kennismaken.

One thought on “Flitsen en flarden

  1. Joepie! Geniet van die eerste echo!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s