lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Als een kool, maar dan een heel kleintje!

2 reacties

9w2,44 cm, en er zat beweging in! Ons beebje groeit volgens de gyn als een kool en zit netjes op schema. Hij wapperde met zijn handjes, waardoor mijn keel op slag weer potdicht zat. Curieus toch hoe hij daar wriemelt en doet en dat ik daar helemaal niet echt iets van voel (behalve dan wat kriebelingen wat er volgens de gynaecoloog op wijst dat daar van alles gaande is).

Ikzelf kreeg een fles Primperan voorgeschreven en hoewel ik aanvankelijk weigerde ervan te nemen, heb ik ondertussen toch moeten toegeven dat het misschien beter is om af en toe toch eens iets binnen te houden, kwestie dat de baby toch alles krijgt wat nodig is. ’t Heeft namelijk weinig zin dat je foliumzuur en andere voorgeschreven vitamines neemt als je ze vervolgens niet kunt binnenhouden, nietwaar.

De vermoeidheid is ondertussen wat weggeรซbt. Ik heb nog altijd geen tonnen energie, maar ik sukkel toch al niet meer half in coma zo vlak na de middag en maak de rest van de dag zowaar redelijk wakker en bewust mee.๐Ÿ™‚ nog steeds in alle hevigheid aanwezig (te vroeg gekraaid dus).

Volgens Lief loop ik erg goedgezind rond, maar ben ik soms nogal strijdvaardig. Dat mag, want dat zijn de hormonen, denk ik. Ik steek het toch daarop, want anders ben ik uiteraard de redelijkheid zelve.๐Ÿ™‚ Ook mijn schoonmoeder en collega/vriendin C. vinden dat ik erg vrolijk rondloop. Van de collega/vriendin kreeg ik trouwens de raad ’t bureau van de grote baas uit de weg te gaan, aangezien de mens een neus schijnt te hebben voor dat soort dingen en ik het helemaal nog niet aan zijn neus wil hangen.

Zwijgen valt me steeds moeilijker. Niet alleen zou ik gewoon over het leven in mijn buik willen vertellen. De wallen onder mijn ogen verraden veel, denk ik, en als je dan ook nog eens ’t gevoel hebt een braakwalm te verspreiden (wat volgens de collega/vriendin niet het geval is, maar ik poets mijn tanden dan ook bijna doorzichtig voor ik weer aan mijn bureau ga zitten), wordt een mens helemaal onzeker.

Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dan enkele collega’s zware vermoedens hebben, maar ik zeg niets en zij vragen ook niet.๐Ÿ™‚

Alles gaat dus goed met ons. Nog dik twee weken en we gaan ’t goede nieuws rondbazuinen. Ondertussen genieten we hier nog ’n beetje van “ons geheimpje”.๐Ÿ™‚

2 thoughts on “Als een kool, maar dan een heel kleintje!

  1. Amai ik zou zo lang niet kunnen zwijgen denk ik! Hopelijk gaat de misselijkheid snel over. Maar je geniet al volop zo te horen๐Ÿ™‚.

  2. Pingback: Nekplooimeting « lentebloem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s