lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Allerheiligen

Een reactie plaatsen

Vreugde en verdriet kunnen heel dicht bij elkaar liggen. En sommige dagen is gemis groter en aanweziger dan andere dagen. Iemand zei mij ooit dat verdriet is als een schaduw: soms lijkt de schaduw achter je te liggen, verdwijnt ze ’n beetje naar de achtergrond -of zo lijkt het-, maar soms draait je pad in een andere richting waardoor ze weer levensgroot voor je ligt en je weer helemaal ingepalmd wordt.

Toen ik zwanger werd, draaide mijn pad een nieuwe richting uit en daar was de schaduw ineens weer. Anders dan anders, dit keer. Ik ben gelukkig, maar diep vanbinnen huilt het in mij, omdat zij de geboorte van onze zoon of dochter niet meer zal meemaken, omdat zij Lief, de liefde van mijn leven, net niet heeft leren kennen. Vijf jaar is het ondertussen en het lijkt alsof het gisteren was.

En dan zijn er dagen als vandaag en kan je er echt niet omheen. Neen, ik hou niet van deze dagen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s