lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Van alles en nog wat

Een reactie plaatsen

Het is hier ’n beetje stilgevallen, maar toch ook niet. Er is namelijk ondertussen van alles gebeurd, waardoor ik mijn 101/1001-lijstje eens serieus kon herwerken.

Dat ik met de pil stopte (puntje 6), is ondertussen duidelijk en dat dit ondertussen tot het gewenste resultaat leidde (puntje 7), is ook geen geheim meer. Als alles goed gaat, breiden wij volgend jaar ons gezinnetje uit en dit keer niet met een haarbol (puntje 4, al hoop ik uiteraard dat onze buikbewoner niet kaal zal zijn), maar wel met een heus minimensje.🙂

Sommige dingen gaan trouwens ineens vanzelf, zo zwanger zijnde. De eerste weken werd ik daar zo vreselijk moe van dat ik ervan overtuigd was dat er een of ander virusje sluimerde, maar niets was minder waar. Zonder problemen geraakte ik dus weken aan een stuk op tijd in mijn bed (puntje 86, ik haalde aanvankelijk zelfs de vooropgestelde 22.30u niet) en ook nu haal ik de doelstelling nog overtuigend, al is die allesoverheersende vermoeidheid ondertussen wel al wat gebeterd.

Ondertussen sloeg ik al geruime tijd het ontbijt niet meer over (puntje 88, een mens moet wat overhebben voor een kinderwens, nietwaar) en zwanger zijnde, dreven we dat zelfs nog een beetje door. Van het moment dat ik mijn ogen opende, greep ik naar de doos beschuiten naast mijn bed en verorberde ik er eentje (dik tegen mijn goesting, maar een mens moet wat overhebben voor de buikbewoner, nietwaar). Niet dat het vreselijk veel hielp, maar de intentie was er. Het voorkwam alvast dat ik de eerste vijf minuten naar het toilet moest rennen, met de beschuit kon ik dat een kwartiertje uitstellen (tot ik op zijn minst al wat wakker was🙂 ). Ook dat schijnt de laatste dagen wat te beteren (al durf ik dat eigenlijk nog niet echt luidop te zeggen, dus fluister ik het hier maar: de misselijkheid is nog heel erg aanwezig, maar ik moet precies niet echt meer overgeven).

Dit brengt ons tot de toekomstige naam van de spruit, wat waarschijnlijk een zwaardere bevalling zal worden dan de bevalling zelf. We hebben daar wel nog een beetje (veel) tijd voor, maar toch… Ik mag dan voor de rest een very last minute-mens zijn, op sommige dingen kun je maar beter voorbereid zijn. Lief ziet het allemaal veel relaxter (as in: “we kunnen daar vanaf volgend jaar toch ook nog voor kijken”), maar stel nu eens dat onze baby op zes maand wordt geboren en we er tegen dan nog altijd niet uit zijn en uit pure paniek en bij gebrek aan vindingrijkheid ’t kind Godelieve of zo moeten noemen (for the record: niets tegen de Godelieves in deze wereld)?! Dat kunnen we ’t kind toch niet aandoen! Dus kom ik met lijstjes aandraven en zegt het Lief zowat bij alles njet (ik heb hem trouwens ook al ’n paar keer zijn wenkbrauwen zien fronsen, dus ’t zal echt nog moeilijk worden🙂 ). Zei ik hem onlangs dat hij dan zelf maar eens met iets moest komen, komt hij met ’n lijstje af met één naam. Eén naam. Waar dan nog een veto op rust. Wegens al in de directe vriendenkring.🙄

O ja, en zo ondertussen heb ik ook nog eens mijn haren laten kortwieken (puntje 42). Een nieuw tijdperk, een nieuw kapsel. Vroeger veranderde ik radicaal nadat ik de bons kreeg of zelf een relatieknoop doorhakte. Tegenwoordig moet ik een andere reden zoeken. En wat is ingrijpender dan de komst van een baby? Ik ging dus voor kort en aanvankelijk vroeg ik mij af wat ik nu had uitgespookt, maar enkele weken later ben ik heel content. Lief was onmiddellijk enthousiast, maar hij moest het ’s morgens natuurlijk niet in de juiste plooi krijgen hé.🙂

En daarmee denk ik dat we ’n beetje rond zijn, for now.🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s