lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Gat

3 reacties

In mei van dit jaar ging ik op controle bij de tandarts. ’n Beetje vroeger dan voorzien, maar als ik een gat in een van mijn tanden had, kon dat maar beter op dat moment uitkomen. Ik had namelijk geen zin om tijdens mijn zwangerschap de heldin uit te hangen wegens tandpijn en plomberen zonder verdoving, want eigenlijk ben ik niet zo’n heldin. Of misschien toch ’n kleintje, maar niet als het op tandartsen aankomt. Geen idee waarom, maar ik ben definitely geen fan van tandartsen. Ik dus flink op controle en zoals ieder jaar kreeg ik weer een dikke tien op tien en een hoop gestoef van de tandarts op mijn sterk en goed onderhouden gebit.

Er komt uiteraard een maar, al had je die waarschijnlijk al voelen komen. Zo ergens vorige week sloeg de koude precies op een kies, waar ik daar normaal gezien geen last van heb. En bij ’t eten had ik ook niet zo’n erg aangenaam gevoel, eigenlijk, ook al zat ik toen nog in de ontkenningsfase. Het was onmogelijk dat ik een gat had. Ik had nooit gaatjes, nu dus ook niet. Ik hoef er waarschijnlijk niet bij te vertellen dat ik toch een klein beetje ongerust was en voor de zekerheid maar direct een afspraak maakte bij de tandarts: misschien had ik wel een gat, maar een groot gat vullen zou ongetwijfeld meer zeer doen dan een kleintje, dus kon ik dat maar beter rap laten fixen.

Ik dus met een bang hartje naar de tandarts, die inderdaad een gaatje vaststelde. Hij haalde alle mogelijke clichés boven (“een kind = een tand”), terwijl hij zonder veel tamtam het gat vulde. Zonder verdoving. Wat precies heel hard meeviel (was ik daar nu altijd zo panisch voor geweest?!). En passant raadde hij mij Parodontax aan, wat extra goed zou zijn voor het tandvlees dat tijdens een zwangerschap gemakkelijk bloedt (wat zo is) en dat was meteen de laatste keer dat ik mij door hem iets liet aansmeren (al ben ik er wel zelf om geweest naar de supermarkt). De eerste keer vond ik de tandpasta ronduit walgelijk. Lief vond dat ook, waardoor ik de tubes -jaja, ik moest er zonodig twee ineens kopen- niet aan hem kon doorspelen. Ze weten het daar trouwens zélf, bij Parodontax, dat ’t niet erg lekker is, want het staat zelfs op de doos. Ondertussen zijn we enkele weken verder en ben ik ’t goedje al gewoon. Eigenlijk feitelijk vind ik dat je er een erg frisse adem van krijgt, maar meer reclame dan dat ga ik voorlopig toch nog niet maken.

Lang verhaal kort: een gat laten vullen is eigenlijk maar half zo erg als ik altijd had gedacht, zelfs zonder verdoving.

3 thoughts on “Gat

  1. clichés of niet, maar ik ben bij elke zwangerschap een stuk tand verloren. Maar dus effectief een stuk tand, he, dat er gewoon uitviel zonder boe of ba. Elke zwangerschap opnieuw. Gelukkig kon dat wel wachten tot na de zwangerschap om bij te laten werken, want ook al zeg je dat het niks is, zo zonder verdoving zie ik dat precies toch niet zitten😮

  2. Ik gebruik dat ook, Parodontax. De eerste keren echt walgelijk, inderdaad. Maar nu vind ik het best lekker smaken eigenlijk. Ik zou geen andere tandpasta meer willen feitelijk.

  3. Ik laat al jaren vullen zonder verdoven als het een oppervlakkig gaatje is. Dat is ferm gemakkelijk en je voelt er niks van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s