lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Sneeuw

5 reacties

Ik hou van de winter, van de sneeuw. Ik vind sneeuw prachtig, kan echt van sneeuwwandelingen en winterlandschappen genieten. Alleen, dit jaar vind ik ’t precies allemaal wat minder.

De laatste winter hier in dit huis belooft namelijk een hard te kraken noot te worden en laatste loodjes hebben de neiging nogal zwaar te wegen. Dan koopt ’n mens een huis dat goed geïsoleerd is, met dubbel glas en cv, zit daar een ander van te profiteren en moet hij zelf de winter nog hier doorbrengen. Hier betekenen sneeuw en vorst bevroren waterleidingen waardoor we niet kunnen douchen. Het betekent ook een slaapkamer (een hele bovenverdieping en zolder eigenlijk) waar het ijskoud is (rond het vriespunt). De enige charme daaraan zijn de ijsbloemen op de ramen (dus Elke, ’t is de moment, want volgend jaar wonen we hier niet meer), waardoor we toch maar tijdelijk in de woonkamer kamperen. Het betekent een keuken als een bunker en een woonkamer waar we, als we alle rolluiken neerdoen en vollen bak stoken, aan een 17° C geraken. Het betekent ook dat ik die temperaturen ondertussen gewoon ben en zit te stomen en blazen bij de 20° C op het werk. Soit, we zijn vindingrijk en flexibel en duffelen ons dan maar wat warmer in, al moet ik zeggen dat ik ’t in de jaren dat ik hier woon, nog niet zo koud heb geweten. De wetenschap dat er mensen zijn die ’t veel slechter hebben, maakt dat ik eigenlijk ook niet echt hard durf te klagen.

Waar ik het dit jaar wel over durf te klagen, is dat de wegen er niet zo ideaal bij liggen. Ik doe dagelijks nogal wat kilometers, rij eigenlijk graag met de auto, durf te zeggen dat ik vrij goed situaties kan inschatten en ben normaal gezien niet zo’n angsthaas. Alleen ben ik door mijn zwangerschap ineens een schijtluis geworden op de weg. Ik heb op enkele weken tijd nogal erge dingen zien gebeuren, ben zelf op het nippertje aan een op hol geslagen vrachtwagen ontsnapt, waardoor ’t raderwerk vanboven in gang is geschoten en ik nu eigenlijk bang ben ergens bij betrokken te raken. Niet voor mezelf, wel voor het leven in mijn buik. En dan is dit weertje niet bevorderlijk voor mijn zelfvertrouwen op de weg…

Dus Frank en Sabine, schudden jullie voor de komende weken en maanden eens iets anders uit jullie mouw?

5 thoughts on “Sneeuw

  1. Een hele dikke warme knuffel!

    Je moederinstinct begint al goed te werken 🙂

  2. Dat had ik ook! En bang om uit te schuiven op het voetpad!
    Dat laatste heb ik vorig jaar voorgehad toen ik mijn zoontje ging afzetten op de creche: net voor de ingang uitgeschoven op mijn rug. Gelukkig is hij dus gewoon bovenop mij gevallen en enkel wat verschoten van de klap.
    Maar je ziet: dat gaat vanaf nu niet meer over 🙂

  3. ha, merci voor de ijsbloemtip (al zag ik hem ook al tussen je reacties staan bij mij 😉 )
    De angst gaat nooit meer weg, vrees ik. Die komt erbij van het moment dat je zwanger wordt en wordt steeds groter, ook al probeer je die met alle mogelijke rationele gedachten weg te jagen. Wen er maar al aan 😉

    Ik geraak hier met stoken toch tot een 20°. En godzijdank dooit het, want die leidingen, dat was me er toch ook wel weer teveel aan.

  4. Maar dat moederinstinct is ook wel heel handig, want moest je nu toch eens uitglijden of vallen, val je automatisch zo dat je je kind beschermt. Echt waar! Ik ben hier elke zwangerschap van de trap getotterd (tja…). En ook al eens gestruikeld met Amelie als baby in mijn armen, en idd ik viel zo dat zij er niks van wist (ale ja wel een beetje geschrokken)

    Maar die angst komt er idd bij, heel raar, ik durf echt veel minder als voor ik kinderen had.

  5. Hier ook een bevroren wasmachien.. en een mega bang hartje op de weg. Al is het maar 5 minuutjes naar de crèche, mn grootste angst is dat ik in de laatste weken iets ga voorhebben met die nu toch wel hele dikke buik.. of met mn ander klein poppetje. Ja mn man vindt ook dat ik een echte bange wezel geworden ben.. ik vrees ook dat het nooit meer overgaat.. Tess heeft gelijk.. moederinstinct noemen ze dat zeker…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s