lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

’n Beetje verschietachtig

10 reacties

Af en toe besloop mij de afgelopen maanden ’t gevoel dat het zwanger-worden, en al wat ermee gepaard gaat, een beetje te vlot ging voor ons doen (afgezien dan van het feit dat we lang hebben moeten wachten tot er groen licht kwam). Telkens legde ik dan dat stemmetje het zwijgen op. Het mocht toch ook wel eens vanzelf gaan, toch?

Alleen ging het vorige week (26w zwanger) ineens niet meer zo helemaal vanzelf. Dat vocht in mijn benen en vingers werd steeds erger (en zelfs pijnlijk) en bleek ’s morgens, ondanks dat ik met mijn benen omhoog sliep, nog even aanwezig als ’s avonds. Ik voelde mij wankelig op mijn benen en duizelig. Van vriendin C kreeg ik te horen dat ook mijn gezicht was opgezwollen. Ineens kreeg ik een onbekend soort barstende koppijn en dook er een nieuw soort misselijkheid op. De mini was opvallend rustig, maar er zat nog steeds beweging in. Toch leek het mij beter om eens richting huisarts te trekken. ’t Leek me namelijk zo dramatisch en overdreven om al direct naar de materniteit te trekken.

De mens joeg me echter de daver op het lijf door ogen te trekken bij ’t zien van mijn benen en bezorgd te vragen hoe lang die al “zo” waren. Hij liet me op de weegschaal staan, waar bleek dat ik op nog geen twee weken tijd 6 kg was bijgekomen (en da’s heus niet van te veel te eten) en begon toen luidop over HELLP en zwangerschapsvergiftiging, waardoor mijn hart een tel oversloeg aangezien een kennis HELLP kreeg en het haar en haar baby bijna fataal werd. Als bij wonder slaagde ik erin nog altijd niet te panikeren, maar ik bedacht wel dat ons ukje – op 26 weken zwangerschap – nog véél en véél te klein was om al geboren te worden. De huisarts zei echter dat het met de mini wel goed zou komen als het zover mocht komen, dat het kritiekste punt achter de rug was. Voor de veiligheid en mijn eigen gemoedsrust geloof(de) ik hem maar (en negeerde ik het stemmetje in mijn hoofd nog maar eens.

Ik kreeg stante pede rust voorgeschreven en het bevel om mij dagelijks te wegen en bij te houden of ik bijkwam dan wel afviel. Verder werd er bloed afgetapt om een en ander uit te sluiten, want mijn bloeddruk bracht blijkbaar geen uitsluitsel en was niet eenduidig genoeg. Het verlossende telefoontje kwam gisteren: mijn leverwaarden en bloed zien er prima uit. Geen HELLP of zwangerschapsvergiftiging dus. Rusten should do the trick.

En effectief: we zijn nu vier dagen verder en ik ben ondertussen 3,5 kg kwijt en heb weer benen die de naam benen waardig zijn en niet op olifantenpoten lijken. Ondertussen ben ik helemaal in gang geschoten met onze geboortelijst (je weet toch maar nooit dat de mini te vroeg komt), krijgt het geboortekaartje de vorm die ik in mijn hoofd had en heb ik ideetjes voor de doopsuiker. De tijd op de zetel breng ik al breiend door. De salopette krijgt vorm en hierna staat een nieuw haakwerkje gepland.

Of hoe ik hier van de nood een deugd maak…

10 thoughts on “’n Beetje verschietachtig

  1. Pfoe, inderdaad verschietachtig. Laat de mini nog maar eventjes in zijn oventje zitten.

  2. Amai ja, dat zal wel schrikken geweest zijn!

  3. Amai, dat is wel schrikken, hoor. En des te meer voor jullie natuurlijk. Gelukkig is alles ok!

  4. OMG klinkt inderdaad serieus zeg! Rust maar héél goed en laat je goed soigneren!! Succes nog!!!

  5. Jee, da’s inderdaad verschieten! Neem maar alle rust die je nodig hebt en brei er nog maar een weekje of 14 aan!

  6. Oef!!!! Blij dat alles in orde is met jullie!

  7. Zo stond ik toen ik zwanger was van onze jongste op 20 weken op spoed omdat ik heel veel en lange harde buiken had, was voor niks nodig uiteindelijk want dat kwam doordat hij superbeweeglijk was maar je kan beter een keertje teveel gaan hé !
    Hou nog maar even vol !

  8. Gelukkig zijn jullie beiden ok, seg! Ben benieuwd naar de salopet trouwens!

  9. amai dat zal idd wel even schrikken zijn geweest, gelukkig is alles goed…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s