lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Dat het begint te korten…

16 reacties

… zei Kaatje gisteren op Twitter. En ze heeft gelijk. Niet eens meer 10 weken tot aan de uitgerekende datum. En we gaan er hier vanuit dat ik niet over tijd ga. Stel je voor, eerst over vroeggeboorte zitten spreken en mij op stang jagen, waardoor ik Lief compleet gek gemaakt heb om alles (zoals kaartje, doopsuiker, kleertjes, geboortelijst enz.) in orde te krijgen en dan over tijd gaan zeker! Da’s zo precies geen optie, ook al is de boel ondertussen gestabiliseerd.

En dan ineens vraagt een mens zich af: hoe voelt dat eigenlijk, een wee? En hoe weet je dat wat je voelt een wee is en geen darmkramp?

16 thoughts on “Dat het begint te korten…

  1. Ik heb urenlang gedacht dat het krampen waren inderdaad. Maar ze gingen niet weg en kwamen nogal regelmatig en steeds intenser. Specifiek daaraan is dat je tussen de weeën door niets voelt, dat is een teken aan de wand. Heel rare gewaarwording. Ik geloofde het ook pas echt in het ziekenhuis met 6cm ontsluiting.

    En hoe voelt dat… Probeer u te visualiseren waar uw baarmoederhals zit😀, daar situeert zich een wee. Ik dacht altijd dat dat meer rondom mijn buik zou zitten, maar niet dus. ’t Was echt onderaan en vanbinnen😉 Alsof alles daar samentrok en er iets moest uitgedreven worden (sorry zenne, you asked :p), beetje zoals menstruatiepijn eigenlijk. En je klapt er van dubbel.

    Komt allemaal goed, echt waar😉

  2. Lol! Don’t worry als het echte werk begint ga je jezelf die laatste vraag niet meer stellen hoor.😉

  3. Mijn schoonzus zei ooit dat je je die laatste vraag niet meer stelt als het echt begonnen is. You will know😉.

  4. Beschrijven hoe een wee precies voelt, dat kan ik niet goed meer (ook al ben ik vier keer bevallen), het is inderdaad een beetje als een golfbeweging: het komt op, komt naar een hoogtepunt en verdwijnt weer. In het begin kan het zijn dat ze nog niet echt pijnlijk zijn, soms is dat wel al zo. En als je er een zekere regelmaat in voelt, weet je ook zeker dat het geen darmkrampen zijn. Bovendien, je zult het rap genoeg voelen dat het weeën zijn.
    Prenatale oefeningen (met aandacht voor ontspanning en ademhalingsoefeningen) volgen vond ik ook zeer nuttig. En hoeveel pijn ze ook doen, het is het best om je niet te verzetten en je eraan over te geven (laat de wereld maar gewoon stoppen met draaien).

  5. Ik vond het eigenlijk in het begin iets zoals je maandstonden: lage rugpijn die komt en gaat. In het begin moeilijk herkenbaar, maar als er een patroon in begint te komen, dan is het van dattem.

    Ik ben al zeer benieuwd eigenlijk🙂

  6. Idd. een golf die heel hoog gaat en dan stilletjesaan weer wegtrekt !
    Onthoud goed : elke wee brengt je beebje een stukje dichterbij !

  7. Het gekke aan weeën is dat je het onmiddellijk herkent, ook al heb je nog nooit weeën gehad. Gek ook dat je je nadien niet meer kan voorstellen hoe het precies voelde om weeën te hebben🙂
    En zoals Veerle zegt: aanvaarden en loslaten zijn de kernwoorden! (en op tijd een epidurale vragen ;-))

  8. Het voelt inderdaad als een opkomende menstruatie in het begin. Daarna als hevige menstruatie. Na elke wee trekt de pijn weer weg. Als je er rustig in kan blijven en je meer fixeert op je ademhaling en de baby die je bijna in je armen mag houden, dan is het best draaglijk. Pijn is iets persoonlijk. Bij de ene vrouw ligt de pijngrens hoger dan bij de andere en geen enkele bevalling is hetzelfde. Probeer er zoveel mogelijk van te genieten, ondanks de pijn. Niet elke bevalling is zoals op tv. Ik herken er geenszins iets in van mijn eigen bevallingen. Je gaat dat goed doen😉

  9. Joepie! Zo spannend! Véél succes alvast al het so ver is🙂
    En inderdaad: je wéét wel wanneer het zo ver is en achteraf kan je al bijna niet meer voorstellen of omschrijven hoe het juist voelt (en gelukkig maar!)

  10. Je zoals ze hier boven zeggen: menstruatiepijn, op en af. En bij mij is gewoon mijn water gebroken zonder dat er een wee te bespeuren was, die zijn pas een aantal uur later gekomen😉

    • Ik hoop maar dat als ’t zo in gang schiet, dat ik dan thuis ben en niet op mijn werk.🙂

      • waker breken gebeurd meestal snachts hoor! Dat komt omdat er dan een bepaald hormoon vrij komt, dus veel sou ik daar niet over stressen🙂 Al kan het natuurlijk altijd wel eens, maar meestal niet dus!

        • Klinkt geruststellend, maar toch ook weer niet helemaal.😀

          ’t Is dat op mijn vorig werk een collega dat heeft voorgehad.

          • Het water van mijn mama is gebroken tijdens een wandeling in’t bos. En ze was helemaal alleen. Gelukkig passeerde er een auto die haar veilig naar huis bracht (2km verder). Ik was dan ook 2,5 weken te vroeg… Maar we veronderstellen dat dat bij jou ’s nachts zal zijn😉.

  11. Goh,het kan ook dat je water niet vanzelf wil breken …

  12. Ik had in het begin helemaal niet door dat het weeën waren. Ik heb eerst met ferme krampen op de wc gezeten en ben dan bij Mario gaan lachen “dat ik al wat aan het bevallen was geweest”. Toen viel alles stil en pas een tijd nadien kreeg ik weer krampen. En dan weer efkes niks en plots weer hevige krampen. Pas daarna werd het een ander gevoel, die aanrollende golf waar iedereen over spreekt, en viel mijn frank pas goed. Of die regelmatig waren of niet, dat vond ik heel moeilijk in te schatten. Ik heb Mario toen laten timen en na 5 keer het verdict “drie minuten” hebben we ons boeltje gepakt. Dat noemen ze dan een weeënstorm, want van de eerste wee tot de geboorte zat er bij mij maar 3 uur tussen. Op de wc had ik bij die felle krampen nog lachend in mezelf zitten zeggen “goed zo kleintje, zak maar naar beneden, daal maar flink in”. En een uur later had ik 8 centimeter opening. Je moet dus helemaal niet bang zijn van de pijn, elke wee helpt je bevalling net vooruit. Ik kan je daarvoor trouwens een heel goed boek aanraden, ideaal om het nu te lezen: “Veilig bevallen” van Beatrijs Smulders. Vreselijk zweverige titel, maar het geeft een goed overzicht van wat er allemaal met je lijf gebeurt, wat je kan verwachten en hoe alles in zijn werk gaat. Het is wel nogal gericht op de Nederlandse praktijk van thuisbevallen, maar mentaal was het voor mij een uitstekende voorbereiding! Dus niet bang zijn, de natuur zit goed ineen en bovendien hebben wij hier prima ziekenhuizen en bestaat er nog epidurale als het je echt te zwaar wordt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s