lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

RIP Pluis

1 reactie

Soms moet je een beslissing nemen die de enige juiste is, maar waar je zelf niet achter staat. Soms moet je afscheid nemen, terwijl je dat niet wil en er niet klaar voor bent.

Pluis werd ziek. Geheel onverwacht. Ze werd ook weer beter, maar toch net niet helemaal. Ze kreeg speciaal voer en werd opgevolgd, maar toch bleef de dreiging hangen. Soms op de achtergrond, soms weer iets aanweziger en uiteindelijk weer heel erg aanwezig.

Opeens vermagerde ze zienderogen en sijpelde de levenslust uit haar weg. Een gesimuleerde nierdialyse bracht hoop en weer wat leven. Enkele dagen later was het menens: het was erop of eronder. Ofwel zouden haar nieren weer werken, ofwel niet. Ze werkten niet. Was ze een mens geweest, ze kwam op de transplantatielijst te staan, maar dat was ze nu eenmaal niet.

We kregen nog enkele dagen om afscheid te nemen. En dat deed ze op haar typische manier door, nadat ze al dagen nauwelijks nog uit haar mandje kwam, ineens midden op de speelmat van de zoon te gaan liggen en zich uitgebreid door ons te laten knuffelen. Alsof ze wilde zeggen dat het genoeg was geweest. En het was ook genoeg geweest.

En nu is mijn lieve Pluis er niet meer.

One thought on “RIP Pluis

  1. Pingback: ‘n Zieke Miss | lentebloem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s