lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Een reactie plaatsen

Er stond kant-en-klaar op het menu, wegens toch alleen thuis die avond en geen goesting om omslachtig te koken voor mij alleen. Toen de zoon in bed zat, schoof ik de groentelasagne in de oven en surfte ik wat rond. Terwijl ik vervolgens wat blogs las, duwde ik de hele lasagne – eigenlijk wel een ferme portie – onnadenkend naar binnen. Emo-eten, ik? Neuh…

Bij een van de laatste happen beet ik keihard op mijn tong en schoten de tranen me in de ogen. Ik blètte dan maar ineens een paar ogen uit. Dat mijn tong bloedde, bovenop de frustraties van de dag, van de week en van de afgelopen maand(en), bleek de spreekwoordelijke druppel te zijn.

Ik lachte mezelf daarna maar ’n beetje uit. Blèten omdat ik op mijn tong beet? Was ik 5 jaar oud, of wat? Het luchtte trouwens niet eens op en het gaat ook niets veranderen.

Bij deze weer genoeg getreuzeld en getwijfeld en vooral gezaagd tegen Lief. Tijd om mijn schouders er weer onder te zetten en de bron van frustratie aan te pakken, me dunkt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s