lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Dagje dagziekenhuis

2 reacties

Vorige vrijdag een dagje dagziekenhuis.IMAG0254

Wat doet ’n mens dan hé, behalve liggend haken (dat lukt jawel, de sjaal die ik oorspronkelijk aan mijn SeSa wou geven maar die niet op tijd af raakte, is nog altijd niet af, omdat haken niet lang lukt met nek- en rugklachten, maar begint nu toch serieus vorm te krijgen, wie weet raakt hij nog af tegen de volgende SeSa-editie), met z’n gsm prutsen en lezen (ik ben in Tonio, een requiemroman begonnen). Naar het plafond staren dus. En mijn innerlijke autist bedwingen die goesting heeft om op een stoel te kruipen om dat mankement op te lossen.

Te zeggen dat ik mij dan afvraag waar onze kabouter het vandaan heeft dat hij pas melk wil drinken als zijn stoel staat zoals hij ’t wil (recht en vooral niet te veel naar links of rechts gedraaid) en als die ene deur toe is…

🙂

2 thoughts on “Dagje dagziekenhuis

  1. Oh, dat mankement zou ook serieus op mijn zenuwen werken. Ik ben in Tonio begonnen toen ik vorige zomer een tijdje in de kliniek lag. Heb er vrij lang over gedaan, maar denk nog dikwijls terug aan het boek.
    Beterschap & nog veel haakplezier 🙂

  2. Pingback: Dagje dagziekenhuis | lentebloem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s