lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Getwijfel en getob

5 reacties

Ik heb nooit goed geweten welke richting ik met mijn leven uit wilde. Ik was in zowat alles geïnteresseerd en een interesseveld kiezen was in mijn ogen ook echt verliezen. Het enige wat ik écht met zekerheid wist, was dat ik een jonge mama wilde zijn en drie kinderen wou.

Dat interesseveld bleef breed en voor de rest: het kan verkeren in een mensenleven. Zoon werd pas geboren toen ik ‘al’ 31 was en Lief wil het bij een kindje houden (de naweeën van die zware bevalling). Voor de rest leefde ik tot nu toe eigenlijk vooral zoals het leven zich aandiende, met zijn ups en downs.

Professioneel gezien heb ik door dat breed interesseveld nooit echt geweten welke richting ik uit wou: er zijn echt zo gigantisch veel dingen die mij interesseren. Mijn studies vond ik zeer interessant, maar de wereld waarin ik sindsdien terecht ben gekomen, kan mij maar matig boeien. Ik werk graag, maar ik heb zelden het gevoel mijn ei écht kwijt te kunnen in wat ik doe. Om dat te compenseren gooi ik mij regelmatig en telkens met evenveel enthousiasme in steeds weer nieuwe projecten, al heb ik soms de onhebbelijke gewoonte van dingen net niet helemaal af te werken. Ik sleep die knaagdieren dan doorgaans mee met de bedoeling die bepaalde hoofdstukken ooit wel af te maken, maar ondertussen is dat er nog steeds niet van gekomen, omdat ik alweer met een ander project bezig ben.

Mijn job is mij in zekere zin op het lijf geschreven. Mijn job is projectafhankelijk en dus nooit lang en nooit helemaal hetzelfde. Uiteraard is het ene project al interessanter dan het andere, maar door de tijdelijkheid van die projecten kan ik mij daar doorgaans wel overzetten.

Toch knaagt het nu meer dan ooit. Ik wil die bepaalde knaagdieren uit mijn leven bannen, maar tegelijk wil ik een compleet andere richting uit. Ik denk er zelfs aan om een Master aan te vangen. Alleen… de richting die ik eventueel uit wil, wordt niet in avondonderwijs aangeboden, wat concreet zou betekenen dat ik fulltime werken en studeren deze keer niet zou kunnen combineren. Stoppen met werken zie ik echter niet zitten en Lief – hoe hard hij doorgaans ook achter al die projecten staat en mij in al mijn grilligheid steunt – ziet dat ook niet echt zitten. We kunnen de centen hier nog niet iets te hard gebruiken (verbouwingen, weet-je-wel).

Dus tob ik wat verder en probeer ik een mogelijkheid te vinden om toch dingen gecombineerd te krijgen, omdat ik vermoed dat die andere richting mij meer zal liggen dan de kanten die ik nu op kan. Omdat ik denk dat ik wél geboeid zal kunnen blijven en dan misschien eindelijk oprecht zal kunnen zeggen dat ik een leuke job heb en misschien rust zal vinden in mijn hoofd, want zoals een vriendin die onlangs haar hart volgde, haar job opgaf en een winkel begon – jawel, en dat in tijden van crisis -, mij onlangs zei: zelfs al ben je ‘pas’ op je 40 afgestudeerd, dan ‘moet’ je nog 25 jaar werken. Het loont op zich dus nog om je om te scholen…

En ondertussen vraag ik mij af: is it just me? Ben ik niet gewoon te onrustig van aard? Ben ik ondertussen niet toch ‘te oud’ en leg ik mij er niet beter bij neer dat het is zoals het is? Focus ik mij niet op de verkeerde dingen, want uiteindelijk loopt het voor de rest wél goed.

Ik weet dat hier mensen passeren die professioneel gezien een ommezwaai maakten. Hoe viel/valt dat mee?

5 thoughts on “Getwijfel en getob

  1. tgho
    da’s een persoonlijke evenwichtsoefening die je moet maken
    hoewel ik ineens weer gekatapulteerd werd naar mijn kruispunt heb ik er na 2 jaar piekeren toch wel ergens een evenwicht gevonden
    zo van mijn prioriteit ligt nu bij mijn kinderen en met de job die ik nu doe kan ik die prioriteit daar leggen😉
    maar – zelfs vastbenoemd en al- ik krijg al stress als ik weet dat ik die job voor de rest van mijn leven moet uitvoeren

    als ik iets zou willen studeren zou ik springen (wat ik al meerdere keren heb gedaan)
    brengt het geen nieuwe job dan brengt het mss rust in jouw hoofd en da’s ook veel waard

    jouw oplossing komt wel😉 neem gewoon de tijd om ze op u af te laten komen

  2. Ik weet niet over welke richting het juist gaat, maar kijk eens even in de knelpuntenberoepenlijst van de RVA. Staat deze daartussen, dan kan je waarschijnlijk die studies aanvatten en tegelijk “dop” krijgen die (volgens mijn vriendin) redelijk hoog is (zij kreeg netto bijna evenveel als toen ze 4/5de werkte). Je moet een goed dossier samenstellen én hopen dat uw plaatselijk RVA-kantoor mee wil zekerst?

    • Die piste had ik inderdaad al bekeken.
      Helaas gaat het niet om een knelpuntberoep. Verder voldoe ik niet aan de voorwaarden om dan toch in aanmerking te komen.
      Toch bedankt!

  3. Oh het is heel herkenbaar,….dat getwijfel,……en het gevoel een beetje gevangen te zitten in een gouden kooitje,….ik twijfel ook elke dag of het niet beter zou zijn om andere keuzes te maken,….

  4. Pingback: Kop of munt? | lentebloem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s