lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Doopsuiker

1 reactie

GelukspoppetjesIk ben niet zo vreselijk creatief. ’t Is te zeggen: ik kan wel een en ander fabriceren met mijn haakpen (let wel: volgens het patroon dat een creatieve ziel heeft bedacht), maar om dat dan op grote schaal te doen… Het idee was er wel en ik had het wel gewild – ik haakte zowaar ’n aantal poppetjes bijeen -, maar het ontbrak mij vooral aan tijd en doorzettingsvermogen. Ik zocht dus een ander alternatief. De vereisten: origineel en betaalbaar, want zo’n doopsuikerattentie – let’s face it – belandt bij heel wat mensen uiteindelijk in de vuilnisbak, heb ik zo de indruk.

Uiteraard schuimden wij in eerste instantie de doopsuikerwinkels af, alwaar het aanbod zowat overal hetzelfde was. Tot zover de originaliteit dus. Volgens Lief maakte ik het onnodig moeilijk, maar hij moest toegeven dat hij het aanbod ook niet zo prachtig en fantastisch origineel vond. De paddenstoel kon er voor onze kabouter nog wel door (wegens een link met het geboortekaartje), maar persoonlijk was ik toch niet helemaal overtuigd. En als ik niet overtuigd ben, dan heb ik de neiging mijn geld in mijn zakken te houden.

Uiteindelijk belandden we bij AVA, wegens dat we enveloppen nodig hadden voor de geboortekaartjes. De enveloppen hadden we rap gevonden. We vonden zelfs leuke naamplaatjes om aan doopsuikerzakjes te hangen en zakjes waar de suikerbonen in konden, maar dat extraatje dat zo’n geschenkje toch dat tikkeltje origineler en persoonlijker maakte, dat ontbrak nog steeds. Ja, je mag mij gerust moeilijk noemen en misschien zelfs een vrek, maar eigenlijk ben ik geen vrek: ik ben alleen iemand die overtuigd wil zijn van zijn aankoop en ik was niet overtuigd door Nijntje, Bumba, beertje god-weet-wie enz. Elk zijn gedacht, nietwaar.

Toen droomde ik er op een nacht van dat ik ooit eens een website, zijnde Fairytale, bij mijn favorieten had gezet, “voor als we het ooit eens nodig zouden hebben”. Fairytale is een Belgische vzw die doopsuikergeschenkjes laat maken door moeders in het Zuiden en daarmee hen en hun kinderen een betere toekomst wil geven. Zo’n project waar een mens alleen maar vol bewondering voor kan zijn en achter kan staan. Zo’n project dat leuke, originele attenties voorziet die niet de typische doopsuikerwinkel rijker maken, maar mensen écht vooruit helpt. En meer nog: áls de mensen het doopsuikerpresentje in de vuilbak zouden gooien, dan zou er nog altijd iets van overblijven: er zouden mensen mee geholpen zijn.

Dat ik daar dus niet eerder aan had gedacht! We kozen voor de gelukspopjes uit Peru en enkele mailtjes later was de zaak rond en wij happy!🙂

En neen, er is geen tweede uk op komst. Ik botste op deze ongepubliceerde post, terwijl ik dit nieuwe blog vorm probeerde te geven en wou het project bij deze toch nog eens in de kijker zetten. Gewoon, omdat zulke projecten alle aandacht die ze kunnen krijgen verdienen. En bijna drie jaar na datum stel ik vast, dat nogal wat mensen uit onze familie en vriendenkring nog steeds het gelukspoppetje aan hun sleutels hebben bengelen. We zijn dus meer dan geslaagd in onze opzet!🙂

One thought on “Doopsuiker

  1. ohja, een vriendin van me had ook zo’n sleutelhangers als doopsuiker. Al weet ik nu niet direct waar hij is, hij heeft heel lang aan onze reservesleutel van het huis gehangen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s