lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Kabouter Lui

Een reactie plaatsen

Het voordeel aan een zoon die nog niet schoolplichtig is: hij kan al eens ongestraft een dagje “spijbelen”, al ben ik daar in se geen voorstander van om verwarring te vermijden.

Nu konden we er wel mee leven. Door een tekort aan collega’s op Liefs werk en de nood aan permanentie, en mijn verlof dat vroeger valt door mijn ouderschapsverlof, hebben Lief en ik dit jaar weinig verlof samen. We wilden echter toch een paar gezinsuitstapjes doen – waaronder een lang beloofd bezoekje aan Plopsaland – en dat kwam nu het best uit.

Het was een zonnige zalige dag, waarbij vooral opviel dat Zoon in vergelijking met ons vorige bezoekje aan het park (in december), veel gegroeid was (letterlijk én figuurlijk).

Zoon was een beetje moe, zo zei hij. Ik antwoordde dat hij dan misschien even op het bankje kon zitten, bij Kabouter Lui, die ook aan het rusten was. Zoon (3j1m) repliceerde: “Neen, mama, dan ga ik Kabouter Lui wakker maken en die is zo moe!”

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s