lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

De drama’s in een kleuterleven

Een reactie plaatsen

– De Dreft die tegenwoordig blauw is
Met een trillende onderlip (in his defence: doodmoe na een hele dag school): “Mama, waar is dat mannetjes op die fles en die moet toch niet blauw zijn, maar groen!”
Moeder wou ook eens een ander geurtje en kleurtje uitproberen… What was I thinking?!

– Het boek dat verkeerd op zijn schoot ligt
Again met een trillende onderlip (jawel, opnieuw na een hele dag school): “Mama, dat boek moet niet zo liggen, maar zó!”
Hoe onoplettend van mij…

– Het feit dat ik zijn gedachten niet altijd meer kan lezen…
Ik: “Zoon, vraag dat eens beleefd en dan ga ik dat doen.”
Hij: “Maar mama, ik moet dat toch niet vragen, jij moet dat wéten, want jij wéét dat toch?”
Helaas, Zoon, helaas weet ik niet alles, ook al lijkt dat in jouw wereld wel nog het geval te zijn.

– De eitjes die Lief net meebracht van bij de kippen en die nog eventjes op het aanrecht liggen alvorens in de koelkast te verdwijnen…
Zoon: “Mama, die eitjes mogen daar wel niet liggen, die moeten in de koelkast.”

We proberen niet te veel aandacht te besteden aan al die drama’s, maar als de piele plat is (lees: als hij zo moe is na een hele dag spelen op school), is Zoon voor niet erg veel rede vatbaar. Dat en het feit dat hij nog zo klein is uiteraard en zoveel nood heeft aan structuur.

Voor de rest zijn we het schooljaar bijzonder enthousiast gestart (na een vakantie vol uitstappen een een dagelijkse  “Mama, mag ik dan nu alweer naar school?”), om de tweede week in complete mineur te beginnen: “Ik wil niet naar school, ik wil thuisblijven. Het is niet leuk op school.” Er kwamen net geen tranen aan te pas, maar de onwil was zeer groot en dat zijn wij van onze kleuter absoluut niet gewend.

Na een gesprekje met de juf bleek dat hij zijn plaats in de klas opnieuw moet zoeken. We kozen voor een kleine school waardoor instappende peutertjes samen zitten met de eerstekleuterklassertjes. Dat betekende dus dat de kindjes van geboortejaar 2010 bij de start van het nieuwe schooljaar dienden door te schuiven naar de tweede kleuterklas, terwijl Zoon bleef zitten. En laat al Zoons vriendjes en zijn grote vriendin nu net uit geboortejaar 2010 te zijn geweest. Afgesneden met een schaar, die ontluikende vriendschapjes, en voor zo’n kleine uk nog moeilijk te begrijpen.

Het komt goed, wist de juf, maar het zal tijd vergen, omdat Zoon het allemaal zo goed kan uitleggen en niet snapt dat de andere kindjes soms nog niet zover zijn. De juf gaf aan dat hij voor is en hoewel ik het natuurlijk fijn vind dat mijn kind het zo goed doet, kan mijn moederhart er toch niet zo goed tegen dat hij daardoor uit de boot valt.

Time will tell, maar het goede nieuws is dat de juf het mee opvolgt en in de gaten houdt en dat de zorgjuf mee de kat uit de boom kijkt. En natuurlijk ben ik daarmee bezig, want willen we niet allemaal dat ons kind zich vooral goed voelt? Anderzijds ben ik door dit gesprekje overtuigder dan ooit dat we de goeie school hebben gekozen, ook al was het niet de school die het meest voor hand lag en ook al krijgen we op gezette tijdstippen nog uitnodigingen van onze eigen dorpsschool in de brievenbus, hoewel we ondertussen al aangaven een andere keuze te hebben gemaakt.

Voor de rest alles goed, met onze Kabouter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s