lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Geprikt

1 reactie

Hij was zo flink geweest, zei de juf. Geen traan had hij gelaten. Tot oma hem ging halen en de waterlanders en de grote ontlading kwam en hij eigenlijk wou dat mama of papa hem kwamen afhalen. Eens thuis was zijn verdriet gauw over, want oma maakte kaasburgers klaar.

Op weg van de klas naar de turnzaal, op een traject van hoop en al tien meter, werd onze kleine man geprikt door een bij.

“Die bij wou mij graag prikken, mama,” antwoordde hij toen ik ernaar vroeg en daarmee was de kous af. O, hij zei ook nog – trots – dat de juf van de tweede kleuterklas hem ook had verzorgd en dat ik er niet mocht aankomen.

Ik gaf er een voorzichtig zoentje op, want zoentjes mochten wel.

One thought on “Geprikt

  1. Wat een flinkerd! Want een bij…die kan pijn doen. Gelukkig zijn er mama-zoenen aan het einde van zo’n ik-houd-me-sterk-want-ik-ben-een-flinkerd-dagen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s