lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Kop of munt?

8 reacties

Soms wou ik dat ik impulsiever was en niet zo eindeloos over de dingen moest nadenken. Ik was vroeger trouwens impulsiever, greep de gelegenheid meer aan, onder het mom van “beter spijt van iets dat je gedaan hebt, dan spijt dat je iets niet hebt gedaan”. Ik heb toen, denk ik, te snel geleefd. Ik had vroeger tonnen energie, maar ik denk dat ik te veel energie in de verkeerde mensen heb gestoken en vaak heb ik ’t gevoel dat nog steeds mee te slepen (vooral de uitputting na X).

Ik ben zo moe, fysiek en mentaal, het hele jaar al eigenlijk. Ik nam een break van 2 maanden, focuste mij op ons gezin en wat echt belangrijk is, omdat ik dacht dat dat zou helpen. Het hielp. Ik was onbezorgd, gelukkig. Toch de tijd dat ik thuis was en niet dacht aan het feit dat 2 maanden niet oneindig waren en ik daarna terug naar de rat race moest. Eens terug in de rat race, was het alsof die break er nooit was geweest. Een uur op die bureaustoel was er nodig om het heilzame effect van de break teniet te doen.

Ik jaag mij op in futiliteiten. Daar waar er vroeger geen drama’s of rampen waren (ik kon relativeren als de beste: drama’s zijn als er iets mis is met Lief of Zoon, ouders, schoonouders, vrienden, de wereld; iets dat op te lossen valt, is géén drama), is alles nu naar mijn gevoel een drama of een ramp. Mijn hartslag schiet de hoogte in als iets niet gaat zoals het zou moeten, ik voel de grond wegschuiven en ik word ijl in het hoofd. Was ist los mit mir?

Ondertussen ben ik al enkele maanden weer aan het werk. Er moest naar mijn gevoel op werkvlak iets veranderen, alleen had ik de fut niet om rond te kijken en te solliciteren. Ik zei nochtans vaak genoeg dat ik dat zou doen. En toen kreeg ik een jobaanbod, zomaar, zonder dat ik gesolliciteerd heb. En ik twijfel. Ik twijfel niet over de jobinhoud, want die is heel interessant en uitdagend, met de nodige verantwoordelijkheid. Ik zou er voordien op gesprongen zijn, maar ik heb het gevoel dat zij dingen in mij zien die ik zelf niet (meer) zie. Nochtans denkt mijn omgeving dat de job op mijn maat is en ergens hebben ze wel gelijk, maar daar is dan toch weer die twijfel. Ik twijfel niet over het loon. Ik twijfel, omdat ik niet weet of ik (nog) sterk genoeg ben voor deze functie. Ik was ooit ambitieus. Ik ben het nog, maar merk dat ik zo moeilijk rust vind.

Mensen zien van alles in mij. Vroeger voelde ik mij geflatteerd, voelde ik mij daardoor voortgedreven en -gestuwd om nog beter te doen. Ondertussen denk ik dat het niet is omdat je iets kan, dat je het ook moet doen.

Een lang weekend om na te denken over wat ik nu wil, terwijl ik dat eigenlijk al een jaar doe en het nog altijd niet weet. Ik weet het eigenlijk wel, maar het lijkt zo onmogelijk. Volgende week moet ik uitsluitsel geven: neem ik de job of niet.

Kop of munt?

8 thoughts on “Kop of munt?

  1. Als je oude job zo tegenzit, heb je toch niks te verliezen met voor de nieuwe job te kiezen?
    Maar het is natuurlijk makkelijk praten vanaf de andere kant van ’t internet🙂
    Succes met je keuze!

    • Waar, helemaal waar, maar…
      Wat me aan mijn huidige job tegensteekt, is de onregelmaat en het feit dat ik nooit echt kan plannen, omdat ik nooit weet waar ik de maand erop aan ’t werk zal zijn. Anderzijds: als ’t ergens tegensteekt, ben ik ook weer rap weg. Het voordeel is dus ook een nadeel en het nadeel eigenlijk een voordeel.
      Door voor een bedrijf te kiezen, valt dat nadeel weg, maar tegelijk ook het voordeel. Snap je?
      Ik anders zelf niet meer.🙂

    • En los daarvan, heb ik ’t gevoel dat het niet zozeer aan de job zelf ligt, maar aan ’t feit dat ik op dit moment mentaal niet zo sterk ben. Zowat alles lijkt momenteel veel meer en groter en zwaarder dan het eigenlijk allemaal is.

  2. Ik begrijp je wel. Vroeger kon ik ook waanzinnig enthousiast worden van het vooruitzicht op nieuw werk, terwijl ik nu vooral bedenk hoe het op een ander nog slechter zou kunnen zijn.
    Maar jij zit zo hard niet op je plaats! (Afgaande op je blog, en die is ofwel zwaar overdreven, ofwel nog maar het puntje van de ijsberg, en ik gok het laatste)
    En ik weet niet hoe het staat met de werkgelegenheid in jouw sector, maar als deze job niet meevalt zijn er nog altijd andere?

  3. Ik weet niet goed wat ik hierop moet zeggen want ik ken natuurlijk niet de hele situatie. Maar ik denk dat je sterker bent dan je denkt. Als je inderdaad niet helemaal op je plaats zit, is een andere job waarschijnlijk geen slecht idee. En een andere job geeft je vaak moed en energie en dat uit zich ook in je privé-leven. Het is misschien belachelijk, zeker als het om iets belangrijks gaat, maar wat mij vaak helpt is eigenlijk wat de titel is van deze blogpost: kop of munt. Ik beslis dat ik bij kop A doe en bij munt B. Ik gooi het muntje. Ik kijk wat het resultaat is. Stel dat het op kop is gevallen en ik dus A moet doen. Dan pols ik bij mezelf of ik nu teleurstelling voel of niet. Als ik teleurstelling voel weet ik dat ik toch voor B moet gaan. Want je hart volgen is meestal de juiste keuze. Ik wens je alvast heel veel succes.

  4. Pingback: 2015 herzien | lentebloem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s