lentebloem

the endless variations on everyday life… cause nothing ever happens twice

Een dochter

13 reacties

Ze liet even op zich wachten, onze Dochter, en op zich maar goed ook, met al die virussen hier in huis.

Toen ik dacht klaar te zijn om haar op de wereld te zetten (ik formuleer het voorzichtig, omdat ik – hoewel ik beweerde van niet en ondanks de goede opvolging door de gynaecoloog – wél bang was voor de bevalling, voor een gelijkaardig scenario als bij Zoon), kreeg ik wat voorweeën. Ik maakte ondertussen nog haar bedje op en legde van alles klaar voor Zoon, voor de dag erop, want ik achtte de kans groot dat ik er niet zou zijn.

Die voorweeën werden echte weeën. Ik stak ondertussen nog zelf Zoon in bed, ging nog even bij hem liggen en probeerde ondertussen ongemerkt weeën weg te puffen. Ik zei hem nog eens dat het kon zijn dat wij er ’s morgens niet zouden zijn, omdat we naar het ziekenhuis waren, maar dat Oma en Opa hier dan zouden zijn. Ik denk wel dat onze gevoelige zoon merkte dat er iets aan de hand was, want hij besloot mij nog eens goed te testen en hoewel ik heel hard mijn best deed om geduldig te blijven, maakten we toch nog ruzie. We maakten het gelukkig ook weer goed, maar ik vond het toch niet zo leuk om op die manier naar het ziekenhuis te moeten vertrekken. Misschien had ik hem beter gezegd waar het op stond, maar ik wou niet dat hij ermee bezig was…

Toen Zoon sliep, dacht ik een bad te nemen, maar het bad was nog maar net vol, of ik liet Lief weten dat het menens werd en dat ik eigenlijk NU wou vertrekken, want dat ik om de drie minuten weeën had.

In het ziekenhuis installeerde ik mij op mijn kamer, verhuisde ik na een pittig uurtje weeën wegpuffen (hoera voor zwangerschapsyoga) naar het verloskwartier, waar ik in ’t kotteke van de nacht – heel gewoon, heel vlot, heel natuurlijk, zonder epidurale, zuignap en andere kunstgrepen – onze Dochter op de wereld zette.

Enkel Zij en ik, Lief, de vroedvrouw en de gynaecologe, die me na afloop een dikke zoen gaf en me feliciteerde.

Zo kan het dus ook…

13 thoughts on “Een dochter

  1. Profociat!!!! En wat klinkt het als een ‘fijne’ bevalling…

  2. Proficiat!!!

  3. Proficiat! Fijn dat het ook zo kan! 😉

  4. Wat fijn! Van harte gefeliciteerd!

  5. Proficiat met je dochter! Blij dat je deze keer zo’n mooie bevalling gegund is! Geniet maar van je kleine wondertje!

  6. Hoera! Proficiat en ook wel benieuwd naar de naam😉

  7. Super, echt gewoon super en je van harte gegund!!

  8. Proficiat! En zo blij dat het goed is gegaan. En de namengeek is nu zo benieuwd naar de naam zeg.

  9. Proficiat! Zo fijn om ook eens een positief verhaal te lezen.

  10. Gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochtertje!
    En zo fijn, dat je een natuurlijke bevalling had

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s